evolutie.blog.com

1 - – Mensen als Hendrikse hebben helemaal geen probleem: zo volgen gewoon de gangbare wetenschappelijke verklaringen wat het ontstaan van het universum, de aarde, het leven en de mens betreft. Er is geen bestaande God, laat staan een bestaande scheppergod, die hiermee in conflict kan komen. De creatie-evolutie-discussie bestaat voor Hendrikse dus niet, er is immers geen creatie. (Comment this)

2 - – Bart Klink, zegt Hendrikse daar nog iets over? of vind hij het gewoon een non-issue? zaken als fine-tuning etc gaan helemaal aan hem voorbij? (Comment this)

3 - – Het heeft even geduurd, maar ik heb uiteindelijk The language of God van Francis Collins gelezen (voor een paar euro de Nederlandse vertaling bij De Slegte gekocht). Als ik eerlijk ben, viel het me tegen. Zijn bewijzen voor gemeenschappelijke afstamming (die Gert terecht roemde in zijn review) vormen maar een (zeer) beperkt deel van zijn boek. Wat dat betreft vind ik Finding Darwin’s God van Kenneth Miller veel sterker (dat boek is echt een aanrader hierover!).

Wat ik vooral erg hekelde is zijn Morele Wet, waar hij steeds op terugvalt. Hier valt heel veel kritiek op te leveren, zowel vanuit wetenschappelijk als filosofisch oogpunt, zoals Gert in zijn review ook al uitgebreid heeft laten zien. De centrale fout is dat zijn morele-wet-argument een god-of-the-gaps-argument is, hetgeen hij juist zo aanvalt bij Intelligent Design (en terecht). Ik snap werkelijk niet dat hij dit niet zelf gezien heeft! Ook gaat hij (m.i. te) uitgebreid in op zijn persoonlijke verhaal. De argumenten waarmee hij zijn theïstische wereldbeeld verdedigt (en atheïsme dus verwerpt) vind ik buitengewoon zwak. Godsdienstfilosofisch voert hij absoluut geen sterk betoog.

Tot slot nog zijn bekering naar aanleiding van en bevroren waterval die Sam Harris zo hekelde in zijn review
(http://www.truthdig.com/report/item/20060815_sam_harris_language_ignorance/).
Gert vroeg zich in een blogpost (23 aug) naar aanleiding van Harris’ brief in Nature af waar dat in het boek stond. In de vertaling staat het op p. 189, in de paragraaf “Het bewijsmateriaal vraagt om een uitspraak”, vlak onder het citaat van Lewis. Harris geeft Collins hier goed weer, al had hij inderdaad de pagina moeten vermelden. Ik kan me goed vinden in Harris’ kritiek op het boek, afgezien dat hij ook het positieve (de verdediging van evolutie en kritiek op creationisme) had moeten benoemen om een wat evenwichtiger beeld te schetsen.

Collins verdedigt theïstische evolutie (dat hij zelf Biologos noemt) als manier om christendom en evolutie te verenigen. Hierbij gaat hij echter nauwelijks in op de vele (filosofische en theologische) problemen die dit standpunt met zich meebrengt (zie de twee artikelen van mijn hand hierover op mijn site). Hierdoor is zijn positie gemakkelijk door te prikken voor zowel atheïsten als orthodoxe christenen.

Samenvattend: zijn verdediging van evolutie en kritiek op creationisme is aardig (maar lang niet zo goed als Kenneth Miller dat doet), maar de rest is weinig overtuigend. (Comment this)

4 - – gert korthof, hij haalt het even aan, maar ziet het voornamelijk als een non-issue. De manier waarop Hendrikse met geloven omgaat en wat God voor hem betekent, maakt de evolutie-creationisme-discussie irrelevant. Het fijne hierover kan ik je op dit moment niet vertellen omdat ik het boek uitgeleend heb, maar het komt neer op het bovenstaande. (Comment this)

5 - – Bart Klink, het is zondermeer verwarrend om hetzelfde woord ('god') te blijven gebruiken terwijl je er een héél andere betekenis aangeeft. God was een schepper en bovennatuurlijk almachtig persoon en voor hem is het nu een woord voor een menselijke ervaring geworden. Het is net zo verwarrend om het begrip 'zelfbewustzijn' opeens 'een ronde spiegel' te laten betekenen.

Is hij soms een religieus humanist geworden die geen afscheid kan nemen van het woordje 'God'? Iemand anders? Taede?
Volgende week bij Wim Brand: cardioloog Pim van Lommel over zijn bijna dood ervaringen. (Comment this)

6 - – Bart Klink, dank je. Ik heb de frozen waterfall gevonden (page 225). Het is een beschrijving van een 100% persoonlijke privé ervaring die geen enkele objectieve, rationele wetenschappelijke, filosofische of argumentatieve bedoeling heeft.
Overigens moet ik bekennen dat ik nooit een 'frozen waterfall of hundreds of feet high' (meer dan 50 meter?) gezien: het lijkt me tamelijk spectaculair om te zien. Ik zou er een aantal foto's van gemaakt hebben en op mijn blog gezet hebben. Het hele hoofdstuk heb ik buiten beschouwing gelaten omdat het geen wetenschappelijke waarde heeft.

Ik zal misschien nog eens bloggen waarom ik Collins beter vind dan Miller.

PS: ik vond op de blz daarvoor nog een citaat uit C S Lewis dat aantoont hoe volstrekt irrationeel die mensen over validering van moraal denken:
"A man who was merely a man [and not the son of God] and said the sort of things Jesus said would not be a great moral teacher." (p.224)
De waarde van morele normen en waarden worden door een aantal zaken bepaald, maar absoluut niet door WIE het zegt. Iets is goed omdat Jesus = God het zegt. Dit is volstrekt irrationeel en betekent in feite het einde van de moraal. Ik neem aan dat je dat met me eens bent! Dat Collins zich door dit soort uitspraken laat meeslepen is verbijsterend.
 (Comment this)

7 - – gert korthof, In de vertaling staat letterlijk over de bevroren waterval dat hij “meer dan honderd meter hoog” was. Ik vraag me af of dit überhaupt mogelijk is. Als het mogelijk is, zou ik dat zeer graag eens willen zien! Wat duidelijk is, is dat het grote indruk op Collins gemaakt heeft. Dat kan ik me heel goed voorstellen, ik heb dergelijke ervaringen ook gehad (en volgens mij ieder mens wel). Mijn probleem ermee is dat hij op grond hiervan zich overgaf aan Jezus Christus, zolas hij letterlijk schrijft. Dat is volstrekt irrationeel, zeker voor een wetenschapper.

Wat Lewis betreft, waar Collins een groot fan van is, ben ik het volledig met je eens. De delen van het boek over moraal, en zeker wat Lewis daarover zegt, heb ik tenenkrommend gelezen. Ook wat de historische betrouwbaarheid van de evangeliën betreft slaat Collins de plank goed mis. Zo stelt hij bijvoorbeeld dat de evangeliën bedoeld zijn als ooggetuigenverslagen, terwijl dit in strijd is met de consensus onder de nieuwtestamentici. Ook stelt hij dat de bezorgdheid over ingeslopen fouten in het NT uit de weg geruimd zijn door vroege manuscripten. Ironisch genoeg laten de vele manuscripten die nu bekend zijn (meer dan 5500!) juist zien dat er heel veel fouten ingeslopen zijn. Tussen de manuscripten zitten zelfs meer verschillen dan er woorden in het NT staan, en daar zitten ook belangrijke verschillen bij.

Collins probeert met zijn boek heel duidelijk ook theïsme, en in het bijzonder het christendom, te verdedigen. Daarin is hij echter absoluut niet overtuigend. Kenneth Miller doet dat nauwelijks en richt zich veel meer op de verdediging van evolutie en kritiek op creationisme. Dat is de voornaamste reden waarom ik het boek van Miller sterker vind. (Comment this)

8 - – gert korthof, Het is inderdaad verwarrend. Dat punt van kritiek heb ik ook gemaakt in mijn recensie. (Comment this)

9 - – Dat is al een heel vroege vorm van marketing op het gebied van religie: je ziet dat de god van een ander meer potentieel heeft, dus aantrekkelijker is en derhalve meer aanhang zal krijgen. Aanhang is macht, macht kan goed van pas komen dus dat wil je ook, weet je wat, je maakt er iets bij dat jouw god nòg beter is. Jawel, succes! Voor wie is je religie dan bestemd? Ik zou dat geen godsDIENST noemen. Als de mens daar al iemand een dienst mee bewijst, dan is het aan zichzelf. Mensendienst dus, met een misleidende aanduiding. En nog in strijd met de tien geboden ook, of waren die er nog niet in het hier geciteerde geval? Slordig allemaal! (Comment this)