Saturday, October 11, 2008

Suikerpalm: nieuw project van Willie Smits

Op 8 juni dit jaar blogde ik over Willie Smits, de orangutan beschermer in Indonesië. Vandaag staat er een interview in de Volkskrant Kennis bijlage. Smits is een nieuw project gestart om zowel de plaatselijke arme bevolking te helpen en op een milieuvriendelijke en klimaatvriendelijke manier biobrandstof te produceren. Met de suikerpalm. In mijn vorige blog schreef ik over de palmoliemaffia: dat is hoe je niet biobrandstof moet produceren. Het suikerpalmproject voldoet aan de eisen die milieuminister Cramer gesteld heeft aan biobrandstof (waterverbruik, waarborg biodiversiteit, voordelig voor lokale bevolking, niet ten koste landbouwgrond, minder CO2 uitstoot). De man is ontzettend creatief in het bedenken van oplossingen, iemand die rekening houdt met duizend en één dingen. Een man van practische oplossingen. Dit soort mensen hebben we nodig. Erg stimulerend om te lezen. Lees het interview in de Volkskrant of zijn eigen verhaal over het project op hives.
Posted by Gert in 13:00:49 | Permalink | Comments (3)

Een zeer succesvolle vader


Een zeer succesvole vader. Duidelijk zijn de geel-oranje snavel en rand om het oog te zien. Hij kan terugzien op een zeer succesvol broedseizoen: 3 nesten groot gebracht. Allemaal in onze tuin. In de klimop, in de druiven, en in de vuurdoorn. De jongen van het eerste nest hebben het waarschijnlijk niet overleefd. Het nest is waarschijnlijk ontdekt door een ekster voordat de jongen uitgevlogen waren. De andere twee hebben zeker 2-3 jongen opgeleverd.

De vader was zeer fanatiek in het voeren. De jongen hebben zo’n typisch ‘onnozele’ houding: de appel ligt voor hun neus, maar hij wil het in de bek gestopt hebben.

De moeder was veel schuwer en ze liet zich niet zo vaak zien. Misschien vond ze dat ze al voldoende bijdrage aan de volgende generatie had geleverd door het leggen en bebroeden van de eieren. En dat is zeker een zware klus.

Als ik er niet in sta, is het een waardeloos boek!

Ik ontdekte dat het mannetje in de tijd dat hij jongen had gek was op rozijnen. Op een gegeven moment kwam hij ze zelfs van tafel halen terwijl je er naast zat op een afstand van minder dan een meter. Toch was hij steeds zeer op zijn hoede, en nam de rozijnen, liefst 4 tegelijk in zijn snavel proppend, mee om zijn jongen te voeren. In de tijd dat zijn jongen het hongerigst waren at hijzelf geen enkel rozijn. Alles was voor de jongen. Wat een zelfbeheersing. Wat een altruisme! Daar heb ik grote bewondering voor. Het merkwaardige was dat zijn karakter veranderde toen de jongen zelfstandig waren. Hij kwam niet meer en het leek ook wel of hij zijn dapperheid en interesse verloren had. Hoe dan ook: een zeer succesvolle vader met -waarschijnlijk- zeer succesvolle kinderen. Een prachtig beest! Het ga je goed, ik hoop je volgend voorjaar weer te zien!

(de foto’s zijn met eenvoudige digitale camera gemaakt, een spiegelreflex met telelens is hier niet voor vereist.)
Op 30 april postte ik een foto van één van de jongen.

tags: galerie,vogels

Posted by Gert in 09:25:13 | Permalink | Comments (4)