Tuesday, May 29, 2007

Interview met Michael Behe over zijn nieuwe boek The Edge of Evolution

Michael Behe

Op de site van de uitgever Simon and Schuster staat een interview met Michael Behe over zijn nieuwe boek 'The Edge of Evolution The Search for the Limits of Darwinism' ('De grenzen van evolutie. De zoektocht naar de grensen van het Darwinisme'). Het boek zal over een week verschijnen. Het interview geeft een aardige indruk van het boek. Of je het nu leuk vindt of niet dat er weer een ID boek verschijnt, er moet gewoon een reactie op komen. Ik geef hier een vertaling plus eigen kommentaar.

  1. Wat kunnen volgens U Darwinistische evolutionaire processen feitelijk doen?
    Behe: 'The Edge of Evolution' stelt de sobere vraag wat kunnen Darwinistische evolutionaire processen redelijkerwijs geacht worden te kunnen doen? Unieke genetische gegevens over mensen en microbiële parasieten (malaria, HIV, E. coli) maken het nu mogelijk die vraag te beantwoorden. Het verbazingwekkende resultaat is dat zelfs onder intensieve selectiedruk en een astronomisch groot aantal kansen, natuurlijke selectie en toevallige mutaties slechts triviale en nadelige veranderingen produceren. De slotconclusie: de belangrijkste gebeurtenissen die het leven op aarde voortbrachten, werden niet veroorzaakt door toevallige mutaties.
    - Behe probeert zichzelf voor te doen als de nuchtere wetenschapper die bescheiden maar belangrijke vragen stelt die anderen niet eens durven te stellen. Als ik ook een nuchtere vraag mag stellen: waarom heeft de Ontwerper malaria, HIV en nog miljoenen andere parasieten geschapen? Belangrijker: als het heelal en alle natuurlijke processen 'gefine-tuned' zijn, waarom vallen natuurlijke selectie en toevallige mutatie daar dan niet onder? Als niet-toevallige mutaties een belangrijke rol hebben gespeeld in evolutie, waarom heeft het dan 3 miljard geduurd voordat de mens ontstaan is? Waarom is evolutie dan niet veel sneller gegaan?

  2. De ondertitel van het boek is 'de grenzen van Darwinisme'. Zegt U dat Darwin's theorie volledig fout is?
    Behe: Absoluut niet. Het geeft een uitstekende verklaring voor sommige eigenschappen van het leven. Maar het heeft scherpe grenzen. Darwin's theorie is een mengsel van drie concepten: 1) toevallige mutaties, 2) natuurlijke selectie, 3) gemeenschappelijke afstamming. Gemeenschappelijke afstamming en natuurlijke selectie zijn zeer goed bevestigd. Toevallige mutaties niet. Toevallige mutaties hebben sterke beperkingen. Dus het proces dat de elegante structuren van het leven heeft geproduceerd kan niet op toeval gebaseerd zijn.
    - Domme vraag: natuurlijk impliceert de vraag naar de grenzen van een mechanisme niet dat de theorie als geheel fout is. Wetenschappers behoren te zoeken naar grenzen van mechanismen, omdat ze dan pas echt begrijpen hoe het werkt. Voorbeelden: kunnen sterren invloed hebben op ons persoonlijke leven? Kunnen we contact hebben met de doden? Kunnen we sneller dan het licht? Kunnen continenten in de loop van de geschiedenis zich verplaatsen? Kunnen tijdens het leven verworven eigenschappen overerven?
    Het goede nieuws is dat Behe het (gedeeltelijk) juiste antwoord geeft: Darwinisme geeft een uitstekende verklaring voor sommige eigenschappen van het leven, alhoewel dat er méér zijn dan Behe denkt. Natuurlijk hebben natuurlijk selectie en mutatie hun grenzen: de evolutie van het leven heeft niet voor niets 3 miljard jaar geduurd! Het leven is niet voor niets met eencelligen begonnen en het heeft niet voor niets zo ontzettend lang geduurd voordat er meercelligen ontstonden.
    Er is geen bewijs dat er mutaties zijn die gericht zijn op een toekomstig doel dat miljoenen jaren in de toekomst ligt. Verder heb ik bezwaar tegen Behe's voorstelling dat Darwinisme een mengsel of zelfs samenraapsel zou zijn van die drie elementen. Gemeenschappelijke afstamming hangt af van erfelijkheid. Erfelijkheid is de verbindende factor tussen mutaties, natuurlijke selectie en gemeenschappelijke afstamming. Mutaties zijn erfelijke wijzigingen in het DNA waar natuurlijke selectie op aan grijpt. Die drie elementen hangen dus niet als los zand aan elkaar vast.
    Behe spreekt over 'elegante structuren': er zijn weinig echt elegante structuren in de natuur: het meeste is een compromis. Dat weten ID-mensen ook wel (op andere tijdstippen)! We zien ook hier de overweldigende sterke drijfveer om doelgerichtheid in de natuur te willen zien, en de grote emotionele afkeer van het idee dat de wereld door blinde natuurkrachten geregeerd wordt.


  3. Hoe maakt U de stap van het falen van toevalsprocessen naar de conclusie Intelligent Design? Zijn er geen andere niet-intelligente evolutionaire verklaringen anders dan Darwinistische?
    Behe: de nieuwe resultaten uit recent genetische onderzoek naar de mens en zijn parasieten spreken niet alleen tegen Darwinisme, maar tegen alle niet-intelligente processen. In de wederzijdse strijd van de mens met zijn parasieten zouden hun genomen door welk natuurlijk proces dan ook gewijzigd kunnen zijn. Maar er gebeurde niets. Omdat de categorie intelligente en niet-intelligente processen gezamelijk alle mogelijkheden uitputten, betekent het uitsluiten van natuurlijke 'niet-intelligente' processen automatisch 'intelligente processen'.
    - Goede vraag! Het antwoord is waarschijnlijk de kern van Behe's boek. Behe denkt te weten dat er feiten zijn die in strijd zijn met Darwinisme en dat geen enkele ander natuurlijk proces die feiten kan verklaren. Maar dat laatste is een onwetenschappelijke claim omdat niemand kan weten wat er in de toekomst ontdekt wordt. Daarom heeft hij niet alle alternatieve natuurlijke verklaringen geëlimineerd en vervalt zijn conclusie dat het dus 'intelligente' oorzaken moeten zijn. Nog een opmerking over 'intelligent': dat is het toverwoord van Behe en de IDers. 'Intelligent' is een eufemisme voor 'God'. Er zijn géén aanwijzingen of bewijzen dat er in de natuur 'intelligente' krachten werkzaam zijn behalve de mens zelf. IDers doen alsof het de normaalste gang van zaken in de natuurwetenschappen is om met 'intelligente' krachten te werken, maar dat is niet zo.

  4. Wat is het beste bewijsmateriaal voor intelligent design in de biologie?
    Behe: De elegantie in het basisontwerp van de natuur: de cel. Charles Darwin en zijn tijdgenoten wisten niets van de complexiteit van de cel en dachten dat het een simpel klont slijm was. De moderne wetenschap heeft onthuld dat de cel een geavanceerde geautomatiseerde fabriek op nanoschaal is. Het blad Nature schreef: "De cel bevat honderden componenten. In tegenstelling tot door de mens gemaakte machines, die op de lopende band gemaakt worden, assembleren de machientjes in de cel zichzelf automatisch uit hun onderdelen. Alsof auto's gefabriceerd worden door hun onderdelen op de fabrieksvloer te gooien."
    - Mijn bezwaar: je kunt evenveel voorbeelden geven waar het fout gaat in cel waardoor een eindeloze rij ziektes ontstaan. De moderne nanowetenschap heeft namelijk ook de oorzaken van ziektes blootgelegd. En die liggen ook op nanoschaal: in die zogenaamde 'elegante' geavanceerde geautomatiseerde fabriek die de cel heet. Behe zwijgt daarover. Het komt hem niet zo pas in zijn verhaal. Verder is zijn citaat misleidend: zelf-assemblage is één van die natuurlijke niet-intelligente processen die naast natuurlijke selectie en mutatie optreden. Daar heb je geen goddelijk ingrijpen voor nodig.


  5. In welk opzicht verschilt 'Intelligent Ontwerp' van de gangbare Darwinistische verklaring?
    Behe: De evolutietheorie en Intelligent Ontwerp zijn in sterke en verbazingwekkende mate zijn met elkaar in harmonie. Beide claimen dat het universum en het leven zich in miljarden jaren ontwikkelt hebben, beide zijn het er over eens dat soorten elkaar opgevolgd hebben in de gemeenschappelijke afstamming van het leven. Ze verschillen uitsluitend in de overheersende rol die Darwinisme aan het toeval toekent. Intelligent Ontwerp geeft toe dat er toeval bestaat, maar de rol van toeval in de evolutie van het leven is beperkt.
    - Dit antwoord laat zien dat de meest progressieve creationisten niet langer vechten tegen vele resultaten van de moderne wetenschap waar conservatieve creationisten zich nog steeds tegen verzetten. Desondanks hebben IDers nog steeds moeite met toeval. Waarschijnlijk komt dit doordat ze zich niet kunnen voorstellen dat hun God zoveel met toeval zou werken. Daarom. Een beetje toeval kunnen ze nog verdragen, maar dat er helemaal geen bedoeling achter het ontstaan van de mens zou liggen, gaat fundementeel tegen de kern van hun godsgeloof in. Dus vechten ze er tegen.
    Maar uiteindelijk reageren moleculen volgens natuurwetten en kunnen niet anders.
    Eigenlijk interesseert ze het niet waar die doelgerichtheid precies zit. Als het maar ergens zit. Desnoods in de perfect aanpassingen van de malariaparasiet en het HIV virus.


  6. In welk opzicht verschilt Intelligent Ontwerp van Creationisme? Wat is Uw antwoord op de beschuldiging dat Intelligent Ontwerp slechts creationisme-in-vermomming is?
    Behe: Intelligent Design verhoudt zich tot creationisme zoals de Big Bang theorie zich tot Genesis verhoudt. Alhoewel Intelligent Design en Big Bang beide doen denken aan religieuze ideëen over het universum en het leven, zijn ze beide gebaseerd op de empirische studie van de natuur, niet op de bijbel. Intelligent Design zou verenigbaar kunnen zijn met sommige religieuze concepten, maar de verbazingwekkende ingewikkeldheid van de moleculaire machinerievan de cel is gebaseerd op harde wetenschappelijke gegevens.
    - Intelligent Design mensen zijn meesters in camouflage. Het is duidelijk dat ze zich niet aantoonbaar op de bijbel baseren, maar het is ook overduidelijk dat ze zich in alles wat ze doen laten leiden door de theïstisch gedachte dat de wereld en de mens geschapen zijn en een doel hebben. Dat 'Intelligent Design verenigbaar zou kunnen zijn met sommige religieuze concepten' is de understatement van de eeuw! Natuurlijk is dat verenigbaar. De theïstische gedachte is de grootste drijfveer in hun bestaan. Dit blijkt uit het antwoord op de volgende vraag:


  7. Is de Ontwerper noodzakelijkerwijs God?
    Behe: Niet noodzakelijkerwijs, dat is te sterk uitgedrukt. (...) Maar de meeste mensen zullen concluderen dat God of een of ander zeer bijzonder wezen, de meest waarschijnlijke verklaring is.
    - En daar gaat het allemaal om.

  8. Een ander punt tegen ID is dat het geen voorspellingen maakt, en dus onwetenschappelijk is. Bespreekt The Edge of Evolution deze kritiek?
    Behe: Het boek gaat vrijwel volledig over de grote tegenovergestelde voorspellingen die ID en Darwinisme doen. De belangrijkste voorspelling van het Darwinisme is dat met een astronomisch aantal kansen, onintelligente processen schijnbaar ontworpen systemen kunnen maken zoals we die in cellen aantreffen. Precies dat wordt door ID ontkent. ID voorspelt dat in de afwezigheid van intelligentie zulke systemen niet kunnen ontstaan. (...) De resultaten van modern onderzoek bewijzen dat de voorspelling van Darwinisme weerlegd is en die van ID bevestigd is.
    - Ook hier berust weer het hele bewijs op het veronderstelde onvermogen van Darwinistische processen, waaruit automatisch het bestaan van de Designer volgt. Het meest ergelijke is dat IDers het begrip 'Intelligentie' niet echt serieus nemen. Want welke echte intelligentie gaat op zo'n vreselijk omslachtige wijze het universum en het leven scheppen, met vrijwel exclusieve aandacht voor technische details op nano celniveau; voor de zogenaamde fine-tuning van fysiche variabelen met giga-fantastische-extreme nauwkeurigheid, en vervolgens heeft diezelfde 'Intelligentie' een totale desinteresse voor de gezondheid van de mens blijkend uit het toestaan van mutaties die erfelijke ziektes en kanker veroorzaken? En alsof dat nog niet genoeg was zich er van te verzekeren dat de mens geteisterd zou worden met besmettelijke ziektes zoals AIDS en malaria. Hoe intelligent is dat? Als dat kenmerkend is voor Intelligentie, dan ben ik blij dat het nog niet helemaal bewezen is dat die Intelligentie bestaat ...

Conclusie: het goede nieuws is dat Michael Behe openlijk common descent accepteert met vermelding van redenen. Hij heeft wel eerder laten doorschemeren dat hij common descent een aardig idee vond, maar gaf nooit de redenen en feiten. Het slechte nieuws is dat hij niets (of niet veel) geleerd lijkt te hebben van alle kritiek op ID in de afgelopen 10 jaar. Desalniettemin kan het een goed geschreven boek zijn, met hier en daar opmerkingen die tot nadenken kunnen stemmen. Dat moeten we afwachten. Ik kom daar op terug.

Michael Behe is de auteur van Darwin's Black Box (1996), dus het is al meer dan tien jaar geleden. Ik heb er een review van geschreven (26 april 1997), nu 10 jaar geleden dus, dat in de loop der jaren vele updates heeft gehad (het is tevens het meest bezochte bookreview van mijn site).

Webstats4U

Posted by Gert Korthof at 15:43:35 | Permanent Link | Comments (56) |

Saturday, May 26, 2007

Darwin's Missing Link!

Darwins Missing Link

© Stichting Circusarchief Jaap Best 1908 www.circusmuseum.nl

Een ansichtkaart zó leuk dat ik er een blogpost van moest maken en hem (voorlopig) als blogheader gebruik! Let op: hij gaat ook nog zondags naar de kerk! Het toppunt van beschaving! Hoezo zijn er geen missing links gevonden? - Het missling link idee heeft vanaf The Origin of Species in 1859 symbool gestaan voor de grote uitdaging van Darwin's evolutietheorie. De verwachtingen om missing links te vinden waren hoog gespannen. Maar overgangsvormen kun je niet op kommando vinden. Het grote misverstand was dat overgangsvormen tussen huidige soorten gevonden moesten worden. Hoewel tegenwoordig in wetenschappelijk kringen veel meer belang gehecht wordt aan DNA als middel om verwantschap tussen soorten objectief vast te stellen, leeft het idee van missing link nog steeds bij het grote publiek. Er bestaat geen missing link tussen mens en aap omdat mensen niet van apen afstammen. Mensen en apen hebben gemeenschappelijke voorouders. Dat is wat anders. Maar toch kan 'Missing Link' symbool staan voor bijvoorbeeld het stapgewijs ontstaan van complexe biochemische structuren (gradualisme). Maar ook staat het symbool voor de taak van de evolutietheorie om te reconstrueren hoe alle opzichzelf staande levensvormen uit elkaar ontstaan zijn en de 'tree of life' (de levensboom) in kaart te brengen. De puzzels en problemen die dat oplevert worden door tegenstanders van de evolutietheorie gebruikt als bewijs dat evolutie niet heeft plaatsgevonden. Ook daarom is de 'missing link' eigenlijk een uitstekend symbool voor dit blog.

De tijd dat mensapen in circussen gehouden worden is gelukkig grotendeels voorbij, maar komt nog steeds voor. De Stichting AAP vangt 'afgedankte' circusapen op.

Posted by Gert Korthof at 18:18:29 | Permanent Link | Comments (9) |

Sunday, May 20, 2007

Oorzaken van de weerstand tegen evolutie

De oorsprong van de weerstand tegen wetenschap bij volwassen ligt in de kinderjaren. Dit staat in de Science van afgelopen vrijdag 18 mei. Dit is ook van toepassing op het onderwijzen van de evolutietheorie. De weerstand tegen het begrijpen en aanvaarden van evolutie komt doordat kinderen (en sommige volwassenen) een alternatief wereldbeeld hebben dat strijdig is met de evolutiegedachte en daardoor niet opgenomen wordt in hun denkwereld. "The problem with teaching science to children is thus not what the student lacks, but what the student has, namely alternative conceptual frameworks for understanding the phenomena covered by the theories we are trying to teach". Een kind, zelfs een baby, is dus geen wit velletje papier of lege harde schijf. Daar moet je dus rekening mee houden.

Een andere oorzaak van weerstand tegen het opnemen van bepaalde wetenschappelijke kennis is een psychologische voorkeur om de wereld te zien in termen van 'ontwerp' en 'doelgerichtheid' (design and purpose). Een 4-jarige houdt vol dat alles een bedoeling (doel) heeft inclusief leeuwen en wolken. Vandaar moeilijkheden met evolutie.

Toch zijn er ook zijn er grote culturele verschillen in het leren van wetenschappelijke inzichten die tegen de intuïtie ingaan. Wanneer kinderen steeds de woorden 'geloven in evolutie' tegenkomen en niet 'geloven in electriciteit' dan concluderen ze automatisch dat evolutie controversieel is en electriciteit niet. Voeg daar aan toe dat directe controle van de claim 'evolutie bestaat' niet mogelijk is voor kinderen, dan zie je het probleem. Wat kinderen vervolgens doen is kijken naar de betrouwbaarheid van de persoon die de claim doet. Als de persoon betrouwbaar is, dan wordt zijn claim geaccepteerd.

Deze houding blijft in volwassenen bestaan wanneer er in de samenleving controverse over het onderwerp bestaat en ze personen vertrouwen die een alternatieve niet-wetenschappelijke visie verkondigen (creationisme, ontwerp, planmatigheid, doelgerichtheid). Vooral als die visie makkelijker te begrijpen is en aansluit bij hun intuitie. Dat is de situatie in de VS waar religieuze en politieke leiders evolutie en neurobiologie verwerpen. In Nederland kun je denken aan 'religieuze opinieleiders' als Cees Dekker waarvan het publiek weet dat hij een hoge wetenschappelijke status heeft èn dat hij een voorstander is van Intelligent Design èn dat hij een sympathiek persoon is. Dus zullen zijn uitspraken over ID en evolutie ook wel betrouwbaar zijn. Zo werkt dat.


Paul Bloom and Deena Skolnick Weisberg (2007) 'Childhood Origins of Adult Resistance to Science', Science 18 May 2007: Vol. 316. no. 5827, pp. 996 - 997

Zie ook blog Een kinderlijk idee 19 Februari 2007.

Zie ook Bas Haring en de kern van de evolutie theorie
Posted by Gert Korthof at 15:44:44 | Permanent Link | Comments (55) |

Tuesday, May 08, 2007

Een God-en-papenhater?

Ik begin met een citaat uit hoofdstuk 12 'Het standpunt van de Kerk over enkele netelige kwesties' in het boek John Trigilio Jr., PhD, ThD en Kenneth Brighenti, PhD (2006) 'Katholicisme voor dummies', pp.245-247,(vertaling van 'Catholicism for Dummies', 2003).

"De kwestie van seksueel misbruik

Enige jaren geleden kwamen katholieke geestelijken on landen als Oostenrijk, Nederland, Groot-Brittannië en vooral de Verenigde Staten in opspraak vanwege beschuldigingen van pedofilie. Maar het is niet zo dat celibataire geestelijken zich eerder schuldig maken aan seksueel misbruik (homoseksueel of heteroseksueel) dan andere groepen, ondanks alle ophef die indertijd over deze kwestie is gemaakt. Met name in de Verenigde Staten stonden katholieke priesters in het brandpunt van de media-aandacht, voornamelijk vanwege de gewetenloze daden van een zeer kleine minderheid van abnormale geestelijken en een paar bisschoppen, die priesters waarvan ze wisten dat ze zich aan seksuele misdrijven hebben schuldig gemaakt, alleen maar hadden overgeplaatst en niet uit hun ambt ontzet. Maar de feitelijke cijfers laten zien dat verreweg de meeste gevallen van kindermisbruik plaatsvinden binnen het gezin en worden gepleegd door volwassenen: ongeveer drie op de vier gevallen door ouders en één op de tien door andere familieleden. Gehuwde mannen die op een of andere manier met de kinderen verwant zijn, begaan het vaakst seksuele misdaden seksuele misdaden tegen kinderen. Het aantal priesers dan van kindermisbruik is beschuldigd, bedraagt misschien maar twee of drie procent van het totale aantal werkzame priesters. Elk geval is er natuurlijk een te veel, want seksueel misbruik van kinderen is een van de afschuwelijkste misdaden die een volwassene kan begaan. Maar je mag daarbij niet vergeten dat dit gedrag niet tot de celibataire mannelijke geestelijkheid is beperkt of zelfs maar in die kring het meest voorkomt. Het is een kwaad dat een paar zielenherders van alle denominaties, ouders, familieleden, leraren, trainers en veel andere mensen heeft aangetast.

We willen daarmee absoluut niets afdoen aan de weerzinwekkendheid, schaamteloosheid en duivelse kwaadaardigheid van een paar celibataire priesters die de afschuwelijke misdaad en zonde van kindermisbruik begaan. Maar het is belangrijk ook naar het hele plaatje te kijken en te zien dat de overweldigende meerderheid van kindermisbruik wordt gepleegd door getrouwde leken die familie zijn van de kinderen en dat de overweldigende meerderheid van de celibataire priesters geen pedofielen zijn en nooit jongens, meisjes, mannen of vrouwen sekuseel hebben misbruikt.

Het kwaad van seksueel kindermisbruik maakt geen onderscheid tussen katholieken of protestanden, christenen of joden, celibatairen of gehuwden, zwarten of blanken en jong of oud. Alle etnische, religieuze en raciale groepen hebben afwijkende en geperverteerde personen in hun gelederen gehad. Maar het is onzin om de katholieke geestelijkheid en haar celibataire leefregel kritiekloos met pedofilie te verbinden. Jazeker, triest genoeg hebben sommige priesters en bisshoppen zich schuldig gemaakt aan kindermisbruik en het is nog veel verontrustender dat enkele bisschoppen deze mafkezenalleen maar telkens hebben overgeplaatst in plaats van hen voor eens en altijd tegen te houden. Niettemin bestaan er geen overtuigende of logische argumenten of gegevens die steun geven aan het idee dat het celibaat op een of andere manier seksuele misdragingen onder de geestelijkheid heeft aangemoedigd of gestimuleerd. En vanaf nu af aan moeten degenen die zich schuldig maken aan dit misdrijf worden ontzet uit het actieve ambt, ontheven van hun priestelijke taken en aangegeven bij de burgelijke autoriteiten. En dat zal ook wel gebeuren."
Wat het meeste opvalt is dat er niets ontkent wordt. Zelfs wordt niet ontkend wat sommige bisschoppen hebben gedaan.
Over de rol van de paus, degene met de eindverantwoordelijkheid, wordt echter niets gezegd. De wandaden van de priesters worden herhaaldelijk en op verschillende manieren 'in perspectief' geplaatst. Naar 'hele plaatje te kijken' heet het. Ze worden vergeleken met de meerderheid van de plegers die ouders of familie, en leraren, trainers, andere godsdiensten, rassen, huwelijkse staat, zonder cijfers of bronnen te geven. Op deze manier lijken pedofiele priesters een 'zeer kleine minderheid'.

Maar wat is het werkelijke aantal? De auteurs noemen twee of drie procent van het totale aantal werkzame priesters. Hoeveel priesters zijn er wereldwijd? Volgens www.catholic.org zijn er in 2006 wereldwijd 406.411 priesters. Twee of drie procent daarvan is het verbijsterende aantal van 8128 tot 12192, dus rond de 10.000 pedofiele priesters! Tienduziend! Ik weet niet of de auteurs dat beseft hebben. Of juist wel, vandaar hun pogingen om dit getal 'in perspectief te zetten'. Je moet aannemen dat ze hun schatting ergens op gebaseerd hebben, ze spreken over 'feitelijke cijfers', ook al geven ze geen bronnen.

Wat mij verder opvalt is de poging om de pedofile priesters te isoleren door bewoordingen als 'abnormale geestelijken', 'mafkezen'. Dit suggeeert dat ze geen echte priesters zijn. De rest zijn normale priesters. Dit suggereert dat er niets mis is met het bestuur, beleid, selectie van personeel, de ethische normen van de katholieke kerk, terwijl dat nu juist hun grootste probleem zou moeten zijn. De auteurs doen vooral aan 'damage-control': het is slechts een minderheid van abnormale mafkezen; het heeft niets met het celibaat te maken; de verantwoordelijkheid van de paus wordt niet genoemd; er wordt gesuggereerd dat er maatregelen genomen zijn. Of is dit alleen wat ze hopen dat er zal gebeuren?. Wat is de officële status van deze uitspraak? In de geciteerde passage blijft de Paus buiten schot. Opvallend genoeg wordt elders in het boek zondermeer gesproken over 12 van de 266 pausen 'die echt als moreel verdorven en als corrupte schurken worden beschouwd' (p.35). Een paus kan dus moreel verdorven en corrupt zijn! Dat lijken me wel correcte bewoordingen voor een paus die aan het hoofd staat van een organisatie met naar schatting 10.000 pedofiele priesters. Vrolijk wordt je niet van de volgende uitspraak: 'Niemand kan een paus afzetten, ook al is hij nog zo krankzinnig, ziek of corrupt' (p.36).

Over de schade aan de kerk, het geloof en de christelijke normen en waarden wordt niets gezegd. Die priesters, die met de termen 'mafkezen' aangeduid worden, zijn wel mensen met 'een fikse opleiding achter de rug', en ze worden door de bisschop benoemd. Tijdens de periode van wandaden hebben ze 'spirituele leiding gegeven, de catechismus onderwezen aan kinderen en volwassenen, baden iedere dag hun persoonlijke gebeden, (p.43). Hij legt een belofte van gehoorzaamheid af aan de plaatselijke bisschop en een gelofte van kuisheid'! (p.44).

Ik vermoed dat de foute priesters, bisschoppen en pausen stiekem atheïst zijn, omdat ze niet geloven dat ze na hun dood verantwoording hoeven af te leggen over hun wandaden. En als het atheïsten zijn, dan zijn het atheïsten zonder autonome humanistische moraal.

Evolutie, Galileo
In het hele boek inclusief bijlagen wordt niets over evolutie gezegd (geen netelige kwestie of té netelig?).In de Bijlagen wordt heel kort iets over Galileo gezegd. Dat het allemaal wel meeviel, dat het zijn eigen schuld was en dat hij in 1992 in ere is hersteld. Als het allemaal wel meeviel, waarom moest hij dan in ere hersteld worden?

Richard Dawkins
In 'The God Delusion' (paperback,2006), vraagt Richard Dawkins, zelf slachtoffer van een lichte vorm van pedofilie (p.316), zich af of de katholieke kerk in Ierland en Amerika misschien unfair gedemoniseerd is wat betreft pedofilie. We moeten geen overhaastte conclusies trekken. Hij noemt het gevaar van 'false memories', het gevaar van op geld beluste advocaten die het voor elkaar gekregen hebben dat de katholieke kerk in totaal meer dan een miljard dollar aan schadevergoeding aan slachtoffers hebben betaald (p.317). Toch is volgens Dawkins 'sexual abuse' minder schadelijk dan de lange-termijn psychologische schade door blootstelling aan katholieke opvoeding! Dawkins heeft zich kennelijk niet op de hoogte gesteld wat katholieken zelf hebben toegegeven over pedofilie.

 


Zie ook een kommentaar op dit blog, dat spreekt over 'een vermeend slachtoffer'. Daaruit is ook de prachtige term 'god-en-papenhater' afkomstig. Zie ook blog post 29 april.

Zie voor effect van sex schandalen op geloofwaardigheid van de kerken: "Weekly religious service attendance rose only briefly in the months after 9/11—evidence that the event failed to stem national secularization – and then lost ground as the Catholic sex scandal damaged church credibility." op http://www.edge.org/documents/archive/edge209.html#gp

Posted by Gert Korthof at 11:39:17 | Permanent Link | Comments (21) |

Wednesday, May 02, 2007

Living with Darwin

Living with Darwin

Het is gewoon niet bij te houden. Iedere 24 jaar publiceert de Amerikaanse filosoof Philip Kitcher een nieuw boek over creationisme en evolutie. Living with Darwin (2007) is zijn laatste boek. Zijn eerste boek over het onderwerp was Abusing Science: The Case Against Creationism (1983). Deze was vooral tegen het jonge-aarde-creationisme (ID bestond nog niet). Zijn nieuwste werk is een klein boekje qua formaat en aantal pagina's (166 pagina's exclusief index en noten). Maar het is de moeite waard. Kitcher biedt een logische analyse van wat Intelligent Design (ID) is en wil, maar ook met de functie van religie in het huidige Amerika. Hoewel Kitcher zichzelf een 'seculier humanist' noemt, is hij niet zo anti-religie als Richard Dawkins. Hij doet zelfs een voorstel voor een vernieuwde religie: 'spiritual religion'. In zijn logische analyse van ID onderscheidt Kitcher een negatieve component en een positieve component. De negatieve is dat sommige aspecten van het leven en haar geschiedenis niet begrepen kunnen worden in termen van natuurlijke selectie zoals Darwinisten doen. De positieve component houdt in dat deze aspecten van het leven begrepen moeten worden als het gevolg van 'intelligente oorzaken'. Deze laatse claim kan uitgebreid worden naar de meer omvattender claim dat die 'intelligente oorzaak' een creatieve godheid is of zelfs de christelijke god, maar dat is alléén toegestaan buiten de biologieles.

De strategie die Kitcher heeft om ID aan te pakken is dat ID verouderde ofwel dode wetenschap is ('dead science'). Daarmee keert hij zich tegen de gangbare strategie die stelt dat ID geen wetenschap is. Volgens Kitcher zijn de belangrijkste claims van het creationisme in de ruime zin: 1) de aarde is jong, 2) alle soorten zijn apart geschapen, 3) natuurlijke selectie is niet de belangrijkste factor in het ontstaan van soorten. Deze drie waren historisch gezien gewoon mainstream wetenschap, maar werden in die volgorde stuk voor stuk verworpen. De eerste stelling werd in 1830 verworpen, de tweede in 1870 en de derde in 1930. Daarmee werd het 'dode wetenschap'. Dat historisch feit is zijn eerste reden voor de strategie om ID 'dode wetenschap' in plaats van pseudowetenschap te noemen. De tweede reden is dat de pogingen om ID pseudowetenschap te noemen mislukt zijn. Dit komt volgens Kitcher omdat die pogingen gebaseerd waren op een veronderstelde scherpe grens tussen wetenschap en pseudowetenschap. Filosofen zijn er echter niet in geslaagd om die grens ondubbelzinnig te definieren.

Kitcher laat in een interessant (noodzakelijkerwijs historisch getint) hoofdstuk Goodbye to Genesis zien hoe de eerste twee van de bovengenoemde claims door Lyell en Darwin omver werden geworpen. Hoewel de zondvloed een Bijbelverhaal is, was het een onderwerp van serieus wetenschappelijk onderzoek dat in de 17e eeuw (1681) als historisch juist werd gezien. Het is belangrijk om te weten op grond van welke feiten gelovige geologen tenslotte de zondvloed als historisch juist opgaven (1831). Het waren vele geologische en fossiele details die de zondlvoed de das om deden. Deze details zijn belangrijk om Genesis-creationisten uit te leggen op grond van welke feiten de 19e eeuwse geologen de zondvloedgeologie hebben verlaten. Leuk is ook dat de geoloog, en creationist Charles Lyell heel scherp inzag dat de flora en fauna in de geologische geschiedenis maar op twee manieren (1) verklaard kon worden: òf de recentere soorten zijn afstammelingen van uitgestorven soorten, òf ze zijn geschapen Darwin's hoofdwerk The Origin of Species was grotendeels gewijd aan het gedetailleerd vergelijken van de twee logische mogelijkheden die Lyell geschetst had (2). Ook hier zijn de details belangrijk. Kitcher behandelt ze in het hoofdstuk One Tree of LIfe (één voorbeeld: insecten in grotten). Details die Darwin bladzijde na bladzijde bespreekt en die niet te verklaren zijn met de scheppingstheorie. Dieren hebben eigenschappen die op een verleden wijzen en die niet te verklaren zijn op grond van het idee dat ze geschapen zijn voor het milieu waarin ze leven. Darwin: "He who believes that each species was independently created...'. Daarmee bedoelde Darwin 'created by God', want dat was de gangbare theorie. Er was vóór hem geen alternatief. In de loop van 1860-1870 moest zelfs Lyell erkennen dat Darwin te veel feiten had verzameld die tegen schepping pleiten en die alleen te verklaren waren door 'Common Descent with modification'. Dat wil niet zeggen dat er geen problemen over waren. Darwin had niet alles verklaard, maar hij had wel onafhankelijke schepping onhoudbaar gemaakt. Het was dode wetenschap geworden. Latere wetenschappelijke ontdekkingen hebben de correctheid van Common Descent vaak op onverwachtse manieren bevestigd.

Een belangrijk argument in het boek is dat de posititieve inhoud van Intelligent Design als wetenschappelijke theorie niet verder is gekomen dan ze in 1870 was: "creationism is just where it was in 1870" (p.61). Wat nog steeds ontbreekt is 'a set of coherent principles that identify the ways in which Intelligence is directed and what its powers and limitations are (p.105). Dit illustreert hij met verschillende voorbeelden. Over de powers en limitations vraagt hij zich af: als deze Intelligence niet in staat is mensen te ontwerpen zonder erfelijke ziektes en mutatievrij-DNA, kan die Intelligence dan wel irreducible complex systems ontwerpen? Dit is een sterk punt: als je de powers en limitations van deze Intelligence afmeet naar wat we waarnemen in de natuur dan krijg je een verwarrend en onduidelijk beeld. Die Intelligence doet sommige dingen en laat andere dingen achterwege. Hij zorgt goed voor bacterieën want die krijgen zweepstaartjes, maar de mens zit opgescheept met schadelijke mutatie's. Kitcher omschrijft het beter dan ik hier kan doen. Met deze gedachtengang en vraagstelling moet je naar uitlatingen kijken van Intelligent Design experts als William Dembski. Kijk bijvoorbeeld naar de recente blogpost 'Another Icon of “Bad Design” Bites the Dust' (2 May 2007) waarin Dembski beweert dat de omgekeerde retina in het menselijk oog in tegenstelling tot wat Darwinisten beweren juist perfect geschapen is. Maar als het menselijk oog met omgekeerd netvlies en mèt blinde vlek ('blind spot') perfect ontwerp is, is het oog van de Octopus met niet-omgekeerd netvlies en zònder blinde vlek slecht ontwerp? Het is één van tweëen. Opvallend is de altijd triumfantelijke toon van Dembski, in plaats van een serieuze theorie over de powers en limitations van de intelligentie. In plaats van 'set of coherent desgin principles'. In plaats van: wat wil die Designer nu eigenlijk? Wat zijn zijn doelen? Als je dat niet weet, ben je overgeleverd aan willekeur. Als je dat niet weet, heb je geen theorie. Wat ook opvalt dat Dembski het beetje theorie dat hij heeft: 'designfilter', 'complex specified information', 'irreducible complexity' helemaal niet gebruikt om aan te tonen dat het menselijk oog ontworpen is. Zeer vreemd. Wat kan die Intelligentie wel en niet? Er zijn simpele genetische problemen, zegt Kitcher, die de Intelligentie kennelijk niet kan oplossen (zie het sterke voorbeeld op pag 106 ev over sicle-cell anemia en het C allel). Natuurlijke selectie zit met beperkingen die bepaald worden door fitness, mutatiefrequentie, populatiegrootte, genetische achtergrond, pathogenen, voortplantingssnelheid, voedselaanbod. Maar hoe zit het met die Intelligentie: heeft die ook beperkingen? Kitcher:

"Intelligent design-ers might suppose that their favored mechanism responds to the "needs" of the flagellumless bacteria, but not to those of human populations in which the S allele - and delitating disease it brings - is maintained by natural selection. If we might to talk illicitly, we might wonder why Intelligence is more "worried about" the disadvantages that beset unflagellated bacteria than about the human beings ..."
In plaats van de richting en vermogen van de Intelligente Kracht om veranderingen in het genoom aan te brengen, concentreren ID-ers zich op problemen in het Darwinisme. Zonder ontwerp theorie is ID geen aanvulling of alternatief voor Darwinisme. Er is zelfs geen echte verklaring voor welk verschijnsel dan ook gegeven. En daarmee zijn ze geen stap verder dan de toestand in 1870. Het 'slimme' of moet ik zeggen sluwe van de overgrote aandacht voor tekortkomingen in het Darwinisme is dat het lijkt op een wetenschappelijke activiteit: wat is er fout aan de mogelijkheden en beperkingen van een natuurlijk mechanisme te bestuderen? Een aantal niet-christelijke wetenschappers is 'anti-selectionist' (selectie is niet het allesverklarend mechanisme in evolutie). Ik heb hun boeken gelezen en gereviewed. Ze zijn niet per definitie onwetenschappelijk. Als ID-ers in het nauw gedreven worden (ze kunnen geen positieve inhoud geven aan de Intelligente Kracht), dan kunnen ze zich terugtrekken naar hun anti-selectionisme positie. En dat is ook precies wat je Dembski en Behe ziet doen. Let er maar op.

Het laatste hoofdstuk gaat over religie en dan vooral in Amerika uiteraard en is anders van karakter. Vraagstelling: waarom zijn 'supernatural religion' zo populair in Amerika? (= religies die het bovennatuurlijk als essentieel onderdeel hebben). Ondanks de verlichting en de voortgang van de wetenschap? Zijn verklaring is 'the harsh competiveness of American life' (p.166). Je zou het kunnen vertalen als de harde strijd om het bestaan! [waar komt dat vandaan als het een christelijke natie is?] Ze vinden daarom troost en steun in religieuze groepen. "Vulnerability to risks attracts people to religion" (p.185). Vrij vertaald: religie is nodig om ongelukkige mensen weer gelukkig te maken. Darwinisme staat symbool voor geloofs-onvriendelijke wetenschap. Dus weg ermee. Daarom lopen de massa's achter het kleine clubje ID-ers van het Discovery Institute aan. ID en zijn aanhang is dus eigenlijk een Amerikaans politiek-maatschappelijk probleem zou je moeten concluderen. Er is een dieperliggende oorzaak. Amerikanen hebben de Verlichting gemist, die Europeanen wel hebben meegemaakt. Verlichtingsdenkers als Wellhausen, Hume, Voltaire zijn in Amerika onbekend. Darwin is wel bekend. Daarom wordt Darwin aangevallen. Gelovigen in Amerika kunnen Genesis letterlijk geloven omdat bijbelkritiek, sociologie en geschiedenis van religie, anthropologische studies naar de diversiteit van religie's, etc onbekend zijn. Als ze dan horen over geloofs-vriendelijke ID-wetenschap, dan zeggen ze: Ja! graag! Darwin wordt gezien als onderdeel van het Verlichtingsoffensief. Darwinisme betekent letterlijk een goddeloos wereldbeeld!

"Christian resistance to Darwin rests on the genuine insight that life without God, in the sense of a Darwinian account of the natural world, really does mean life without God."

Let op: 'genuine insight'! (3). Kitcher toont erg veel begrip voor de worstelingen van het conservatief christelijke standpunt. Ze hebben ook een hoop te verliezen. "Darwin doesn't provide much consolation at a funeral' (p.155)(4). Prachtig! Voor hen is het onmogelijk: 'Living with Darwin'! Kitcher is niet anti-religieus (zoals Dawkins). Hij stelt voor dat supernatural religions de Verlichtingstherapie ondergaan en overstappen naar 'spirituele religie': spiritual religion. Dit definieert hij als een religie gebaseerd op de Bijbel waar alle verhalen uit zijn verwijderd die volgens historisch theologisch onderzoek onjuist zijn gebleken. "Spiritual Christians abandon almost all the standard stories about the life of Jesus." (p.152).

Concluderend: Kitcher is sterk in de logische analyse van Intelligent Design en creationisme, sterk in de historische analyse van de redenen waarom creationisme als theorie dood is, heeft inlevingsvermogen in conservatieve christenen die worstelen met de Verlichtings-Darwin, maar is minder goed in het gedetailleerd weerleggen van Dembski en Behe. Hij verwijst zelfs niet eens naar boeken (5) of websites die Behe's zweepstaartjes weerleggen. Ik laat het aan filosofen over om te beoordelen of Kitcher's 'dead science' argument beter is dan het 'ID is pseudoscience' argument.


  1. Tegenwoordig zijn er nog twee mogelijkheden: 'naturalistic independent origin' (Schwabe/Senapathy) en panspermia (Fred Hoyle).
  2. Ook is bekend dat Darwin sterk beinvloed was door William Paley. Misschien was Lyell ook beinvloed door Paley.
  3. Kitcher vergeet dat mensen als Francis Collins wel evolutie en geloof combineren. Maar misschien heeft Collins iets van Verlichting meegemaakt aangezien hij Genesis niet meer letterlijk neemt. Ook filosofen als Michael Ruse en wetenschappers als Kenneth Miller zien geen onverenigbaarheid tussen geloof en evolutie
  4. Maar dat doen Newton, Lavoisier, Mendelev, Einstein, Claude Shannon, Francis Crick óók niet! Wat Kitcher zich overigens niet realiseert is dat de meesten geen problemen hebben met oncologie (kanker) en virologie (virusziektes)? Waarom dan wel met Darwinisme?
  5. Young & Edis (2004,2006) 'Why Intelligent Design Fails'.
NB: de datum 2 mei 2007 die boven de blogpost staat is de datum waarop ik begon te schrijven. De datum van publicatie is 4 mei 2007.
Posted by Gert Korthof at 10:54:43 | Permanent Link | Comments (17) |