evolutie.blog.com

Ik begin met een citaat uit hoofdstuk 12 'Het standpunt van de Kerk over enkele netelige kwesties' in het boek John Trigilio Jr., PhD, ThD en Kenneth Brighenti, PhD (2006) 'Katholicisme voor dummies', pp.245-247,(vertaling van 'Catholicism for Dummies', 2003).

"De kwestie van seksueel misbruik

Enige jaren geleden kwamen katholieke geestelijken on landen als Oostenrijk, Nederland, Groot-Brittannië en vooral de Verenigde Staten in opspraak vanwege beschuldigingen van pedofilie. Maar het is niet zo dat celibataire geestelijken zich eerder schuldig maken aan seksueel misbruik (homoseksueel of heteroseksueel) dan andere groepen, ondanks alle ophef die indertijd over deze kwestie is gemaakt. Met name in de Verenigde Staten stonden katholieke priesters in het brandpunt van de media-aandacht, voornamelijk vanwege de gewetenloze daden van een zeer kleine minderheid van abnormale geestelijken en een paar bisschoppen, die priesters waarvan ze wisten dat ze zich aan seksuele misdrijven hebben schuldig gemaakt, alleen maar hadden overgeplaatst en niet uit hun ambt ontzet. Maar de feitelijke cijfers laten zien dat verreweg de meeste gevallen van kindermisbruik plaatsvinden binnen het gezin en worden gepleegd door volwassenen: ongeveer drie op de vier gevallen door ouders en één op de tien door andere familieleden. Gehuwde mannen die op een of andere manier met de kinderen verwant zijn, begaan het vaakst seksuele misdaden seksuele misdaden tegen kinderen. Het aantal priesers dan van kindermisbruik is beschuldigd, bedraagt misschien maar twee of drie procent van het totale aantal werkzame priesters. Elk geval is er natuurlijk een te veel, want seksueel misbruik van kinderen is een van de afschuwelijkste misdaden die een volwassene kan begaan. Maar je mag daarbij niet vergeten dat dit gedrag niet tot de celibataire mannelijke geestelijkheid is beperkt of zelfs maar in die kring het meest voorkomt. Het is een kwaad dat een paar zielenherders van alle denominaties, ouders, familieleden, leraren, trainers en veel andere mensen heeft aangetast.

We willen daarmee absoluut niets afdoen aan de weerzinwekkendheid, schaamteloosheid en duivelse kwaadaardigheid van een paar celibataire priesters die de afschuwelijke misdaad en zonde van kindermisbruik begaan. Maar het is belangrijk ook naar het hele plaatje te kijken en te zien dat de overweldigende meerderheid van kindermisbruik wordt gepleegd door getrouwde leken die familie zijn van de kinderen en dat de overweldigende meerderheid van de celibataire priesters geen pedofielen zijn en nooit jongens, meisjes, mannen of vrouwen sekuseel hebben misbruikt.

Het kwaad van seksueel kindermisbruik maakt geen onderscheid tussen katholieken of protestanden, christenen of joden, celibatairen of gehuwden, zwarten of blanken en jong of oud. Alle etnische, religieuze en raciale groepen hebben afwijkende en geperverteerde personen in hun gelederen gehad. Maar het is onzin om de katholieke geestelijkheid en haar celibataire leefregel kritiekloos met pedofilie te verbinden. Jazeker, triest genoeg hebben sommige priesters en bisshoppen zich schuldig gemaakt aan kindermisbruik en het is nog veel verontrustender dat enkele bisschoppen deze mafkezenalleen maar telkens hebben overgeplaatst in plaats van hen voor eens en altijd tegen te houden. Niettemin bestaan er geen overtuigende of logische argumenten of gegevens die steun geven aan het idee dat het celibaat op een of andere manier seksuele misdragingen onder de geestelijkheid heeft aangemoedigd of gestimuleerd. En vanaf nu af aan moeten degenen die zich schuldig maken aan dit misdrijf worden ontzet uit het actieve ambt, ontheven van hun priestelijke taken en aangegeven bij de burgelijke autoriteiten. En dat zal ook wel gebeuren."

Maar wat is het werkelijke aantal? De auteurs noemen twee of drie procent van het totale aantal werkzame priesters. Hoeveel priesters zijn er wereldwijd? Volgens www.catholic.org zijn er in 2006 wereldwijd 406.411 priesters. Twee of drie procent daarvan is het verbijsterende aantal van 8128 tot 12192, dus rond de 10.000 pedofiele priesters! Tienduziend! Ik weet niet of de auteurs dat beseft hebben. Of juist wel, vandaar hun pogingen om dit getal 'in perspectief te zetten'. Je moet aannemen dat ze hun schatting ergens op gebaseerd hebben, ze spreken over 'feitelijke cijfers', ook al geven ze geen bronnen.

Wat mij verder opvalt is de poging om de pedofile priesters te isoleren door bewoordingen als 'abnormale geestelijken', 'mafkezen'. Dit suggeeert dat ze geen echte priesters zijn. De rest zijn normale priesters. Dit suggereert dat er niets mis is met het bestuur, beleid, selectie van personeel, de ethische normen van de katholieke kerk, terwijl dat nu juist hun grootste probleem zou moeten zijn. De auteurs doen vooral aan 'damage-control': het is slechts een minderheid van abnormale mafkezen; het heeft niets met het celibaat te maken; de verantwoordelijkheid van de paus wordt niet genoemd; er wordt gesuggereerd dat er maatregelen genomen zijn. Of is dit alleen wat ze hopen dat er zal gebeuren?. Wat is de officële status van deze uitspraak? In de geciteerde passage blijft de Paus buiten schot. Opvallend genoeg wordt elders in het boek zondermeer gesproken over 12 van de 266 pausen 'die echt als moreel verdorven en als corrupte schurken worden beschouwd' (p.35). Een paus kan dus moreel verdorven en corrupt zijn! Dat lijken me wel correcte bewoordingen voor een paus die aan het hoofd staat van een organisatie met naar schatting 10.000 pedofiele priesters. Vrolijk wordt je niet van de volgende uitspraak: 'Niemand kan een paus afzetten, ook al is hij nog zo krankzinnig, ziek of corrupt' (p.36).

Over de schade aan de kerk, het geloof en de christelijke normen en waarden wordt niets gezegd. Die priesters, die met de termen 'mafkezen' aangeduid worden, zijn wel mensen met 'een fikse opleiding achter de rug', en ze worden door de bisschop benoemd. Tijdens de periode van wandaden hebben ze 'spirituele leiding gegeven, de catechismus onderwezen aan kinderen en volwassenen, baden iedere dag hun persoonlijke gebeden, (p.43). Hij legt een belofte van gehoorzaamheid af aan de plaatselijke bisschop en een gelofte van kuisheid'! (p.44).

Ik vermoed dat de foute priesters, bisschoppen en pausen stiekem atheïst zijn, omdat ze niet geloven dat ze na hun dood verantwoording hoeven af te leggen over hun wandaden. En als het atheïsten zijn, dan zijn het atheïsten zonder autonome humanistische moraal.

Evolutie, Galileo
In het hele boek inclusief bijlagen wordt niets over evolutie gezegd (geen netelige kwestie of té netelig?).In de Bijlagen wordt heel kort iets over Galileo gezegd. Dat het allemaal wel meeviel, dat het zijn eigen schuld was en dat hij in 1992 in ere is hersteld. Als het allemaal wel meeviel, waarom moest hij dan in ere hersteld worden?

Richard Dawkins
In 'The God Delusion' (paperback,2006), vraagt Richard Dawkins, zelf slachtoffer van een lichte vorm van pedofilie (p.316), zich af of de katholieke kerk in Ierland en Amerika misschien unfair gedemoniseerd is wat betreft pedofilie. We moeten geen overhaastte conclusies trekken. Hij noemt het gevaar van 'false memories', het gevaar van op geld beluste advocaten die het voor elkaar gekregen hebben dat de katholieke kerk in totaal meer dan een miljard dollar aan schadevergoeding aan slachtoffers hebben betaald (p.317). Toch is volgens Dawkins 'sexual abuse' minder schadelijk dan de lange-termijn psychologische schade door blootstelling aan katholieke opvoeding! Dawkins heeft zich kennelijk niet op de hoogte gesteld wat katholieken zelf hebben toegegeven over pedofilie.

Zie voor effect van sex schandalen op geloofwaardigheid van de kerken: "Weekly religious service attendance rose only briefly in the months after 9/11—evidence that the event failed to stem national secularization – and then lost ground as the Catholic sex scandal damaged church credibility." op http://www.edge.org/documents/archive/edge209.html#gp