Woensdag, November 08, 2006

KNAW themabijeenkomst 'Evolutie'

Op 6 november werd in Amsterdam een themabijeenkomst 'Evolutie' van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) gehouden. Er waren plm. 250 deelnemers.

Ik licht er een paar leuke puntjes uit waarvan ik hoop dat ze ook interessant zijn voor lezers van dit blog. Etholoog Jan van Hooff hield een introductie in de evolutietheorie. Leuk was het experiment dat met pauwen was gedaan om de functie van het aantal pauwenogen op de staart van mannetjes te testen. Het bleek dat hoe meer pauwenogen, hoe meer nakomelingen. Dus het kenmerk 'aantal pauwenogen' is gekoppeld aan de algemene fitness van het mannetje. Vrouwtjes kunnen dus het aantal pauwenogen als een betrouwbare fitness-indicator van mannetjes gebruiken en daarop hun partnerkeuze afstemmen. Een andere nuttige opmerking was dat onontkoombare processen in de evolutie de schijn van doelgerichtheid kunnen geven, maar niet doelgericht zijn. Zijn omschrijving van de essentie van het neo-Darwinisme vond ik wat simpel, zeker voor een gezelschap van in evolutie geïnteresseerde wetenschappers. Hij vertelde het verhaal van dat begint met 'het voortplantingsvermogen van dieren is groter dan de draagkracht van het milieu' en eindigt met natuurlijke selectie. "Want dit is pure logica". Inderdaad. Deze logica zie je ook uitgebeeld in een onopvallend hoekje op de 3e(?) verdieping van Naturalis. Wat er o.a. ontbreekt aan het einde van dit verhaal is: soortvorming en uitsterven. Soortvorming rolt er niet automatisch uit. En dit gebrek wordt zelden opgemerkt. Ook rolt er niet automatisch uit waarom alle soorten uiteindelijk uitsterven. Als ik van Hooff goed begrijp, zei hij dat evolutionaire processen onontkoombaar naar effectiviteit en efficiëntie leiden. Dus, de dinosauriers waren efficiënte en goed aangepaste dieren.

Steph Menken, ook spreker op de avond KNAW-lezingen serie, gaf een verhaal over de oorsprong van het leven. Een paar puntjes. Het bestaan van unieke virale eiwitten die in geen enkel ander organisme voorkomen is een aanwijzing dat virussen vooraf zijn gegaan aan alle vormen van leven. UV-straling is altijd schadelijk voor leven op het aardoppervlak. Daarom ligt de diepzee als locatie voor het ontstaan van het leven meer voor de hand. Alle 800 mitochondriale genomen die getest zijn hebben één gemeenschappelijke oorsprong. Een aardig argument voor de gemeenschappelijke oorsprong van alle eukaryoten.

Edi Gittenberger (Naturalis) vertelde over verschillen tussen micro- en macro-evolutie, soortvorming en de definitie van soorten. Problemen voor de evolutietheorie: groepsgebonden 'levensduur' van groepen soorten, stasis is een groot probleem, extreme verschillen in soortvorming zijn onverklaarbaar. Over Lynn Margulis: symbiose is nu niet meer van groot belang. Gittenberger kan niet zoveel met de kritiek van Margulis dat alle mutaties negatief zijn en dus niet kunnen bijdragen aan evolutie. Maar, 'daar heb ik niet zo over nagedacht'. Verbazingwekkend. In haar laatste boek Acquiring Genomes. A theory of the origins of species(2002) wordt dat uiteengezet en op het internet zijn er heftige discussies gevoerd. Bovendien wordt er dankbaar door creationisten misbruik van dat argument gemaakt. Dan moet je toch een antwoord klaar hebben. Zie mijn review.

Nico van Breemen had een interessant verhaal over iets dat als een uitbreiding van het neo-Darwinisme gezien kan worden: ecosystem engineering, ook bekend geworden door het boek van Odling-Smee onder de naam Niche Construction. Hét voorbeeld is zuurstof in de atmosfeer. Een zuurstofrijke atmosfeer is pas laat ontstaan in de geschiedenis van de aarde. De voor het (hogere) leven vriendelijke omstandigheden zijn niet door de evolutietheorie te verklaren of te voorspellen, maar zijn een (gelukkig) toeval. Ook leuk voor Theistische Evolutionisten.

Michael Richardson heeft de oorspronkelijke embryo tekeningen van Ernst Haeckel onderzocht en geconcludeerd dat ze gedeeltelijk vervalst waren. Zie: A question of intent: when is a 'schematic' illustration a fraud? (Nature 8 Maart 2001) en Haeckel, Embryos, and Evolution (Science 15 May 1998). Dit is natuurlijk koren op de molen van creationisten, maar weerlegt geenszins de embryologische bewijzen voor evolutie. De bewijzen zijn anders en beter. Een schitterend voorbeeld is het verschijnen en verdwijnen van snorharen (whiskers) bij een dolfijnen embryo. Copyright ©2005 M.K.Richardson Volwassen dolfijnen hebben geen snorharen (!), maar verwante landzoogdieren wel (kat). Als soorten onafhankelijk geschapen of ontstaan zijn, waarom dan snorharen produceren en weer laten verdwijnen tijdens de ontwikkeling? Ik heb hem om het plaatje verzocht ('a picture is worth a thousand words'), en hoop het snel te ontvangen. Een ander schitterend voorbeeld is het reduceren van 5 tenen naar 4 tenen bij de embryogenese van de achterpoot van Crocodylus niloticus. Richardson noemt deze voorbeelden indirect development. Ze zijn een beter bewijs voor evolutie en tegen onafhankelijk ontstaan van soorten dan wat Haeckel probeerde met zijn embryo's. Beide voorbeelden heb ik niet gevonden op de pagina 29+ Evidences for Macroevolution - The Scientific Case for Common Descent van Douglas Theobald. Het zou van belang zijn om deze voorbeelden toe te voegen. Hoe meer hoe beter. De tekeningen van Haeckel achtervolgen ons. Ze komen voor in voorlichtingsboeken over zwangerschap als 'kikker-embryo' en 'vis-embryo' met als gevaar dat men ze aanziet voor niet-beschermwaardige voorstadia van het menselijke embryo. De opmerking van Richardson dat hij voor zijn onderzoek geen dolfijn embryo's heeft gedood, werd door de zaal ten onrechte beantwoord met gelach. Zijn exemplaren waren bijvangst van tonijn visserij.

Frans de Waal, een internationaal doorgebroken Nederlandse etholoog, betoogde als weerlegging van verouderde opvattingen over de menselijke moraal, dat de bouwstenen voor de menselijke moraal aangetroffen zijn bij mensapen en apen, en we God niet nodig hebben om moraal te verklaren. Moraal ontstaat in sociaal levende dieren als een onmisbaar element dat groepsleven mogelijk maakt. Het helpen van anderen (altruisme) is niet mogelijk als je je niet in de gevoelens en de bedoelingen van een ander kunt verplaatsen (sympathie, empathie). Verrassende claim van de Waal: de beroemde verdediger van Darwin, Thomas Huxley, was van mening dat menselijke moraal uniek is in het dierenrijk en een culturele oorsprong heeft. Fout dus. Net zo fout als de atheist Richard Dawkins ('We alone can rebel against our genes') en net zo fout als de Christen Francis Collins (Moral Law komt van God). Dawkins is berucht door zijn 'kosmos zonder medelijden' (pitiless universe).

De Waal vertelde een prachtige anecdote over bestraffing bij chimpansees. De groep zat overdag buiten, en kreeg in het nachtverblijf eten. Wanneer iedereen binnen was. Op een mooie zomerse dag bleven twee jonge vrouwtjes tegen etenstijd nog uren buiten zitten, terwijl de rest van de groep ongeduldig binnen zat te wachten. Toen ze uiteindelijk binnen waren, werd het eten uitgedeeld. De volgende dag reageerde de groep met agressie tegen de twee egoïsten. Ze waren de volgende avond als eerste binnen! Deze waarneming van bestraffing door groepsleden van norm-overtreders is zeer intrigerend omdat je daarmee het verband tussen moraal en bestraffing inzichtelijk kunt maken (FdW deed dat zelf niet). Met name het raadselachtige feit dat Francis Collins heksen-verbranding als een extreme uiting van de 'Moral Law' interpreteert. Bestraffing is immers het tegenovergestelde van sympathie en inlevingsvermogen. Bestraffing van asociale individuen is bij de mens geëvolueerd tot een complex systeem van rechtspraak, dat echter ook pathologische vormen kan aannemen zoals heksen- en jodenvervolgingen. Kennelijk kan het menselijk gevoel van empathie en sympathie voor de medemens overruled worden door de instinctieve drang sociaal ongewenst gedrag te bestraffen. Volgens de Waal meende Darwin zelf dat de moraal een natuurlijke oorsprong had, hoewel ik de citaten van de Waal niet overtuigend vond. Een groot deel van zijn betoog en kommentaren daarop is te vinden in: Primates and Philosophers: How Morality Evolved.

Het controversiële vak Evolutionaire Psychologie wordt in Nederland beoefend door Bram Buunk. Hij gaf leuke voorbeelden, die inderdaad vrijwel altijd over sex en man-vrouw relatie's gaan, maar dat komt omdat Darwin's theorie van sexuele selectie daar voorspellingen over doet.

 

 



Postscript (11-11-06): Prof. Richardson deelde mij per email mee dat er op het plaatje van de dolfijn- snorharen een embargo berust totdat het gepubliceerd is in een wetenschappelijk tijdschrift, maar dat ik het daarna mag gebruiken op mijn blog. Het plaatje van de Haeckel embryo's is afkomstig van zijn site, welke behalve nog een aantal plaatjes, ook een zeer uitgebreide literatuurlijst bevat. Aanbevolen!

 

Postscript (25-02-2008): de site van Richardson is verdwenen. Nu is hij hier te vinden, maar de publicatielijst is erg summier. Wel is er een nieuwe publicatie verschenen: Michael K. Richardson and Gerhard Keuck (2002) 'Haeckel's ABC of evolution and development', Biological Reviews (2002), 77: 495-528

Posted by Gert Korthof at 14:25:16 | Permanent Link | Comments (8) |
Replies
1 - 1.- 'a picture is worth a thousand words':
De tuimelaar ( Tursiops truncatus) bezit op het rostrum lidtekentjes van de afgevallen snorharen.
Hier is een foto van deze lidtekentjes (en het volgende onderschrift) :
These small black dots above the dolphins mouth show the location of where the whiskers on a dolphin were. The whiskers fall off after a few days!/
NA de geboorte dus bij deze dolfijnen soort.

In het amazonegebied leeft er een rivierdolfijn met permanente voelharen op de kin. Dat is ook nodig in de modderige chocoladekleurige wateren van dat gebied in Brazilie. In hoeverre deze Tucuxi, / Sotalia fluviatilis , ( een nauwe verwant van de tuimelaar volgens de klassieke classificatie ) ook over een optimaal sonar systeem beschikt weet ik niet ....

2 'Indirect development':
Een ander voorbeeld van (mogelijk) indirect development bij de mens is het (omstreden ) verhaal over het lanugo. Zie hier het verhaal.

met vriendelijke groeten / Tsjok
 (Comment this)

Geschreven door Tsjok45 at 2006/11/09 - 23:32:59
2 - Het nieuwe boek van Frans de Waal moet ik zeker lezen (mijn engels is niet zo goed, dus ik wacht voor het gemak even op de vertaling ;-). Ik kan me overigens niet aan de indruk onttrekken dat hij ook wel wat kritiek krijgt op zijn conclusies: met name van filosofen. Het blijft natuurlijk gewaagd om mens en dier te vergelijken. Maar het voorbeeld van die twee 'dames' die gestraft worden is toch wel weer hartveroverend(!)

Dan nu mijn (2) vragen: weet iemand toevallig wie de critici zijn van de Waal? (Ik ken Jerry Fodor, maar dat is uberhaupt een scepticus als het om het vergelijken van mens en dier gaat).

2.G. Korthof schrijft: Als ik van Hooff goed begrijp, zei hij dat evolutionaire processen onontkoombaar naar effectiviteit en efficiëntie leiden. -Mijn reactie: maar dat is toch ook zo? Mis ik hier iets? (ik bedoel: is dit iets bijzonders?)

Hartelijke Groet!, Jan. (Comment this)

Geschreven door Jan Riemersma at 2006/11/10 - 18:05:13
3 - Jan schrijft: "Het blijft natuurlijk gewaagd om mens en dier te vergelijken"??? Er zijn ontelbaar biologische overeenkomsten tussen mens en dier. Dus hoezo gewaagd? Er zijn zelfs duizenden biologische - biochemische overeenkomsten tussen mens - plant. Dus: hoezo gewaagd? Linneus (1707 - 1778) zag die overeenkomstem al!
Vertalingen van boeken van Frans de Waal: 'Inner Ape' vertaling: 'De Aap in ons'; 'Good Natured' vertaling: 'Van nature goed'; 'Peacemaking among primates' vertaling: 'Verzoening. Vrede stichten onder apen en mensen.'

Kritici: van Frans de Waal als het gaat om het vergelijken van mens en dier zijn niet de moeite waard, want geen modern filosoof die op de hoogte is van de wetenschap, verwerpt mens-dier vergelijkingen. Zelfs een Christen als Francis Collins vergelijkt genomen van mensen en dieren en komt tot de conclusie dat ze gemeenschappelijke afstamming hebben. Wat betreft de specifieke vergelijking moraal mens en dier staan er een paar filosofen die kommentaar leveren in: 'Primates and Philosophers' (Philip Kitcher, Peter Singer, etc).

2) het probleem is het 'onontkoombare': er bestaat geen perfectie in de natuur. Efficientie is niet onontkoombaar. Dat is te mooi om waar te zijn. Waarom zijn de dinosauriers uitgestorven als ze perfect aangepast waren? Waarom sterven uiteindelijk ALLE planten en diersoorten uit? Het 'onontkoombare' maakt de theorie waardeloos. Een geloofwaardige theorie geeft conditie's waaronder de evolutieprocessen werken/niet werken. Aanpassing hangt af van het optreden van de juiste mutaties binnen bepaalde tijd. Een te hoge selectie druk veroorzaakt uitsterven van de populatie. Als het milieu sneller verandert dan mutatie + natuurlijke selectie kunnen bijhouden, krijg je niet optimaal aangepaste organismen cq uitsterven.
 (Comment this)

Geschreven door Gert Korthof at 2006/11/11 - 10:30:52 in reply to: 2
4 - Optimaliseringen zijn misschien beter te begrijpen als gewoon het verder adaptief en verfijnd "afstemmen " van evolutionaire "voordeel" trends te vinden in geologische series van een aantal "open ended" stamlijnen en vertrekkend van een voorouderlijke stamgroep ...

Zolang de opeenvolgende millieus niet teveel veranderen wordt de veranderde opeenvolging van de afstammelingen steeds fijner afgesteld ....
( bijvoorbeeld) Haaien leven in hun ( relatief onveranderend )millieu al miljoenen jaren als perfekt aangepaste eetmachines ..... Ze schijnen te zitten in een soort " stasis " waarbij hun positie van top in een steeds aanwezige voeselpyramide steeds gewaarborgd was ...
Onder meer door invloed en de bemoeienissen van de mens ( vervuiling , jacht op haaien en concurentie ) op en in de oceanen zijn ze NU echter in toenemende mate met uitsterven bedreigd ...

Hetzelfde gebeurt met kabeljauwen , die passen zich echter aan ( schijnt het ) door kleiner van gestalte en vroeger geslachtrijp te worden .... of het veel zal helpen valt af te wachten : hun millieu schijnt te snel te veranderen ( ze schijnen zich beter voort te planten in koudere wateren
ze verhuizen steeds meer naar de pool ( opwarming )zodat hun verspreidingsgebied verkleint ) ....

Optimaal aangpepaste organismen bezitten eigenschappen die hun fitness erg verhogen ... Deze eigenschappen kunnen echter bij te grote en vooral te snelle veranderingen in hun millieu omslaan in nadelen ....
Zelfs broedsukses ( en de daarbij horende evolutionaqir ontwikkelde " gedragspatronen ") kan ( waarschijnlijk ) omslaan in het tegenovergestelde ?
Zeer succesvolle soorten kunnen zichzelf misschien in de vernieling kweken ( overbevolking )

In elk geval meen ik dat :
Evolutiesucces van bepaalde trends of zich evolutionair ontwikkelende uitrustingen is niet voorspelbaar; omdat de veranderingen in de biotoop en de biosfeer als geheel( nog ? ) niet voorspelbaar zijn. (Comment this)

Geschreven door Tsjok45 at 2006/11/11 - 16:37:52
5 - Gert Korthof, het is mijn fout- ik bedoel mens-en dier vergelijken voor wat betreft gedrag, en dat is heel wat anders (alhoewel ik weet dat je het ook met deze uitspraak niet eens bent). En natuurlijk, je kunt alles vergelijken: ook mens en machine, mens en boek, mens en vloerkleed, -maar er zijn evenveel manieren waarop een dergelijke vergelijking de mist ingaat. Misschien is de beste kritikasters van dergelijke vergelijkingen Lewontin. Goed, deze discussie woedt voort en hoeft hier niet te worden beslecht.

En ik heb inderdaad iets gemist: ik begrijp nu dat je bedoelt dat een dier nooit in absolute zin perfect kan worden genoemd. -En dat snap ik. De adaptie van een oragnisme kan hooguit adequaat zijn (aangezien immers de leefwereld kan veranderen, enz.)

De vertalingen van zijn oude boeken ken ik: en ik ben het niet met hem eens. Ik hoop dat hij in zijn nieuwe boek wat meer op de reeds geuite bezwaren ingaat die filosofen op dergelijke projecten hebben (het heet immer filosen en primaten: veelbelovend). Als ik zo afga op de bespreking die in de volkskrant stond kom ik wel aan mijn trekken.
Ik kan mij niet voorstellen dat hij onder biologen niet wat meer kritiek krijgt: iedere grote wetenschapper heeft toch recht op zijn 'hof'-kritikus?

Misschien dat zijn nieuwste boek hier wat meer licht op werpt.

Hoi! Jan (Comment this)

Geschreven door Jan Riemersma at 2006/11/13 - 15:31:01 in reply to: 3
profile
6 - Jan Riemersma schrijft: "Iedere grote wetenschapper heeft toch recht op zijn 'hof'-kritikus". Ik wil wel een poging wagen. Mijn kritiek is dat de Waal de laatste tijd sterk de nadruk legt op de van nature aanwezige sympahtie, empathie en samenwerking bij dieren, maar vergeet dat er ook agressie tegen soortgenoten bestaat (staffen van a-sociaal gedrag). Hoe zijn deze twee zaken te verenigen? Hoe kan de van nature aanwezige sympathie, empathie onderdrukt worden door agressie? Hoe werkt dat? Welk mechanisme? De verhouding tussen samenwerking en agressie bepaalt het karakter van de groep, het soort samenleving. Dit is overigens ook de fout van Collins: hij denkt niet na over de verhouding van sympathie en agressie (straf: heksenvervolging). (Comment this)

Geschreven door Gert Korthof at 2006/11/14 - 13:28:18 in reply to: 5
7 - Gert Korthof, ik hoop dat je het niet vervelend vind dat ik nog eens terugkom op het onderwerp 'vergelijken van mens en dier'.

Natuurlijk kun je het gedrag van mens en dier vergelijken: ik twijfel er niet aan dat het gedrag van mens en dier overeenkomsten vertoont- immers, onze lichamen hebben ook een overeenkomstig 'bauplan'? Kortom, dat is niet de stelling waar ik kritiek op heb. Het heikele punt is dat de verschillen tussen mens en dier wel eens zo groot zouden kunnen zijn, dat je een heel repertoire aan gedrag over het hoofd ziet of over een kam scheert.

Gisteren was het afschuwelijke verhaal in het nieuws van een duitse gevangene die door celgenoten is doodgemarteld. -Kan het wreder?

Zou je iets dergelijks aantreffen in de dierenwereld? Jawel, je treft voorbeelden aan van de meest ondenkbare wreedheid (vogeltjes die hun prooi vastprikken op stekels tegen het bederf, enz.). Maar zijn deze gevallen te vergelijken? -Zou je het woord 'martelen' kunnen gebruiken voor iets wat dieren elkaar aandoen? (Martelen betekent dat je een andere willens en wetens pijnigt). Op het oog is er wel enige gelijkenis tussen mens en dier, maar deze gelijkenis kan je al snel op het verkeerde been zetten (geloof ik hoor).

Vroeger, in onze kippenhokken, heb ik vaak gezien hoe medogenloos kippen onder elkaar kunnen zijn. Ze zijn zelf in staat om naar elkaars ogen te pikken! Maar mijn vader heeft me ingepeperd dat het geen zin heeft om kippen voor dit gedrag te straffen. Het begrip rechtvaardigheid speelt bij kippen geen enkele rol (en wat moet je dan, als het begrip rechtvaardigheid al niet kan worden gebruikt, aanvangen met het concept 'moraal'?) -Daarentegen zou ik heel graag zien dat die jongens in de duitse gevangenis erg streng gestraft zouden worden!

Dat onze hersenen zo groot zijn, heeft schijnbaar als bijkomstigheid dat we het repertoire van ons gedrag hebben kunnen uitbreiden,- zelfs op zo'n manier, dat morele oordelen er op van toepassing zijn.

Je kunt natuurlijk redeneren zoals Dawkins doet: ontkennen dat het gedrag van die jongens in de gevangenis van een andere orde is dan het gedrag van dieren. Dan is er geen sprake van martelen, maar van 'gewoon menselijk gedrag'. Toch heb je dan wel een probleem, want ik kan zo een twee drie niet verzinnen wat voor functie dit gedrag heeft. Als een medegevangene je in de weg zit (ruimte gebrek) dan sla je hem gewoon dood- dan is het niet nodig om hem wreed te martelen.

Hoi! Jan
 (Comment this)

Geschreven door Jan Riemersma at 2006/11/17 - 09:50:19 in reply to: 6
8 - Jan Riemersma schreef:
1) "ik hoop dat je het niet vervelend vind dat ik nog eens terugkom op het onderwerp 'vergelijken van mens en dier'"
2) "Vroeger, in onze kippenhokken,..." en
3) "een duitse gevangene die door celgenoten is ..."
________________________________________________________
1) het toeval wil dat ik bij mijzelf weer een oplaaiende belangstelling constateer voor het onderwerp. Vroeger heb ik de Nederlandse vertaling van Konrad Lorenz On Aggression (Over agressie bij dier en mens) stuk gelezen, gisteren kon ik het niet laten om een goedkope Engelse paperback editie te kopen. Mede omdat Frans de Waal toch een beetje neerbuigend en te kort door de bocht over hem schrijft. Maar Frans de Waal's nieuwe boeken zijn de echte aanleiding voor mijn hernieuwe belangstelling.
Lorenz benadert gedrag in zijn boek vanuit agressie en vraagt zich af waarom agressie niet uit de hand loopt en binnen de perken blijft en hij komt tot de conclusie dat er mechanismen zijn die agressie binnen de perken houden. Frans begint aan de tegenovergestelde kant: er bestaat altruisme, maar soms is er egoisme. Maar dat werkt hij nog niet verder uit. Hij kan agressie niet goed in zijn verhaal plaatsen.
2) en 3) Wat mij opvalt is in beide gevallen: kunstmatige ruimtebeperking: kippenhokken en gevangeniscellen. Bij agressie kan de verliezende partij geen kant uit. Een onnatuurlijke situatie. De verliezende kan niet vluchten zoals normaal in de natuur gebeurt.
- Vergelijking mens-dier wbt agressie: de aggressie van de mens is door de uitvinding van wapens dodelijk geworden op een schaal die voor geen enkel dier ook maar in de verste verte te benaderen is (Hiroshima, gaskamers, 9/11). Dit hoor ik nu nooit van mensen die de mens moreel superieur achten ten opzichte van het dier! (Comment this)

Geschreven door Gert Korthof at 2006/11/19 - 17:21:12 in reply to: 7
Schrijf een reply