Tegennatuurlijk?
Het hoofd van de afdeling tentoonstellingen van Oslo’s Natural History Museum, Geir Söli, hoorde een priester op de radio beweren dat homosexualiteit zonde en tegennatuurlijk is.
Dat homosexulatieit een 'zonde' is, is geen wetenschappelijke bewering. 'Zonde' is een religieus begrip. Misschien wel uitsluitend christelijk. Dat zullen theologen en anthropologen wel kunnen vertellen. Buiten religie heeft 'zonde' geen betekenis (of geheel andere betekenis), anders dan dat het een negatieve emotie is. Een afkeer van alles wat 'anders' is. Vooral binnen de religie wordt de Bijbel gebruikt om vooroordelen en haat te legitimeren.
Dat homosexualiteit tegennatuurlijk is, is wel een verifieerbare bewering. Er is maar één manier om die claim te weerleggen, en dat is te laten zien dat homosexualiteit in de natuur voorkomt. En dat deden ze in Oslo. Zo ontstond de tentoonstelling AGAINST NATURE? - an exhibition on animal homosexuality met foto's van 50 diersoorten betrapt op homosexualiteit in de natuur. In totaal zijn er 500 soorten waarvan homosexualiteit met zekerheid vastgesteld is: vogels, dolfijnen, herten, bisons, katten, apen, walvissen, giraffen, mensen, etc. Dat wil zeggen dat er bij die soorten een bepaald percentage homosexuele individuen zijn of dat een percentage dat routinematig homosexueel gedrag vertoont. 
Er bestaan geen 'homosexuele soorten', soorten waar 100% van de individuen homosexueel zijn. Dat zou je wel 'tegennatuurlijk' kunnen noemen, want die zouden uitsterven. Maar zelfs dan heeft 'tegennatuurlijk' geen morele betekenis. Het is uitsluitend beschrijvend en verklarend.
'Copulatie' van twee mannetjes bergeenden (Tadorna tadorna).
links: mannetje (met knobbel op snavel)
rechts: vrouwtje
Op de foto is duidelijk te zien dat het om twee mannetjes gaat. Dus als je in het veld bent: er niet blindelings van uitgaan dat bij een paring het altijd om mannetje/vrouwtje gaat. Voor biologen is dit natuurlijk niets nieuws. Beroemd is Bruce Bagemihl (1999) 'Biological Exuberance. Animal Homosexuality and Natural Diversity'. Bagemihl is geen bioloog, maar heeft de ogen van biologen geopend doordat hij voor 't eerst een encyclopedisch overzicht heeft gegeven van homosexualiteit in het dierenrijk. Zijn poging om er een verklaring voor te geven is echter als mislukt te beschouwen. In Oslo vragen ze zich af waarom homosexualiteit niet uitsterft en geven ze een Darwinistische verklaring. Een deel van de verklaring is dat homosexuelen zich wel degelijk voortplanten (bisexueel). Maar een complete en bevredigende verklaring is er nog niet. Het laatste woord is hier nog niet over gezegd...
- Natuurhistorisch Museum Oslo: http://www.nhm.uio.no/againstnature/index.html met nog meer foto's en een Darwinistische verklaring.
- Bruce Bagemihl (1999) Biological Exuberance. Animal Homosexuality and Natural Diversity
- Louis A. Berman (2003) The Puzzle. Exploring the Evolutionary Puzzle of male homosexuality. Berman is psycholoog en beperkt zich tot mannelijke homosexualiteit
- Joan Roughgarden (2004) 'Evolution's Rainbow. Diversity, Gender and Sexuality in Nature and People' is evolutiebioloog en betoogt dat er veel meer sexuele diversiteit in de natuur is dan tot nu toe werd aangenomen en verwerpt Darwin's theorie van sexuele selectie. Recentelijk schreef Roughgarden 'Evolution and Christian Faith', waaruit geheel onverwachts blijkt dat Roughgarden een Theistisch Evolutionist is.
- Volker Sommer & Paul L. Vasey (2006) Homosexual Behaviour in Animals An Evolutionary Perspective is het meest recente boek over het onderwerp. De auteurs claimen dat het het eerste boek is dat homosexueel gedrag vanuit een evolutionair perspectief beschrijft. Maar Bagemihl, Berman en Roughgarden waren hun al voor geweest.
Zonde is een negatief beladen begrip. Je zou het ook een veel positievere lading kunnen geven als iets wat je beter niet kunt doen omdat het jezelf en je omgeving schade berokkent. Maar het moeilijke is, dat mensen al snel geneigd zijn hun persoonlijke norm als waarheid aan begrippen als zonde en zegen te verbinden en daarin geen enkele tegenspraak dulden. En is juist dat niet dikwijls oorzaak van strijd? En in mijn ogen ook een zonde: je belet daardoor je medemens zijn/haar eigen verantwoordelijkheid te nemen en zelfstandig na te denken. Waarschuwen mag, maar wie alleen te overtuigen is van het foute van een weg door die te gaan, moet dat maar doen.
Die zegt daar dan later tenminste van ganser harte Nee! tegen in plaats van de foute kans te grijpen zodra hij/zij zich onbespied waant. (Comment this)